DAMGA (İM) MOTİFİ

     Türklerde damga (tamga/im), tarih boyunca aile, oba, boy ve devlet kimliğini temsil eden en eski işaret sistemlerinden biridir. Her damga, ait olduğu kişi ya da topluluğun “varoluş mührü” sayılır; soyun devamını garanti eder, mülkiyetin korunması ve kültürel aidiyetin gelecek kuşaklara aktarılması işlevini görür. Bu sayede bir eşyanın ya da dokumanın hangi boya, hangi aileye ait olduğu yüzyıllar sonra bile anlaşılabilir. Damgalar yalnızca hayvancılıkta hayvanların işaretlenmesinde değil, dokumalarda da köşe taşları, bordürler ya da madalyonların içinde kendine yer bulur. Özellikle kilim, halı, heybe, çuval ve çadır bezlerinde sıkça kullanılan bu işaretler, günümüzde de yastık, duvar panosu ve modern tekstil ürünlerinde geleneksel kimliği taşıyan küçük bir imza gibi tercih edilir.